Opmerkelijke overeenkomsten tussen Sinaï en Pinksteren

Sjawoe’ot en Pinksteren

Het is treffend hoe de geschiedenissen van Israël in het Oude Testament worden vervuld door wat wij lezen in het Nieuwe Testament. De gebeurtenissen passen vaak zo feilloos in elkaar. Het verband tussen Exodus 12 (Pesach) en het sterven van Jezus (het Paasfeest) is daar een duidelijk voorbeeld van. 

Er zijn ook opmerkelijke parallellen tussen het ontvangen van de wet op de berg Sinaï (Exodus 20) en de gebeurtenissen op de eerste Pinksterdag (Handelingen 2). Welke verschijnselen waren er op de berg Sinaï en welke verschijnselen waren er bij de uitstorting van de Heilige Geest op die eerste Pinksterdag in Jeruzalem? Welke overeenkomsten kunnen wij vinden?

  • “En het gebeurde op de derde dag, toen het morgen werd, dat er op de berg donderslagen, bliksemflitsen en een zware wolk waren, en zeer sterk bazuingeschal, zodat al het volk dat in het kamp was, beefde” (Exodus 19:16). Dat duidt op hard lawaai en veel geluid. In Handelingen 2:2 lezen wij dat ook daar ineens een hard geluid was: “En plotseling kwam er uit de hemel een geluid als van een geweldige windvlaag en dat vervulde heel het huis waar zij zaten.”
  • “De berg Sinaï was geheel in rook gehuld, omdat de Heere er in vuur neerdaalde” (Exodus 19:18). “En aan hen werden tongen als van vuur gezien, die zich verdeelden, en het zat op ieder van hen” (Handelingen 2:3). 
  • Mozes was op de berg, ontving daar de woorden van God en gaf die daarna door aan het volk. Ook in Handelingen lezen wij dat mensen door de Geest het woord van God gingen spreken: “En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en begonnen te spreken in andere talen, zoals de Geest hun gaf uit te spreken” (2:4). “En zij werden allen vervuld met de Heilige Geest en spraken het Woord van God met vrijmoedigheid” (4:31). 
  • Op de Sinaï trouwde de Heere met Zijn volk. Ook de Messiaanse gemeenschap, degenen die zijn gaan geloven dat Jezus de Messias, de Christus is, en daardoor de Heilige Geest hebben ontvangen, worden in het Nieuwe Testament de Bruid van Christus genoemd (Lucas 5:34- 35; Openbaring 21:9; Efeziërs 5:31- 32). 
  • De historische tijd tussen de uittocht (de tiende dag van de eerste maand, Exodus 12:3) en de wetgeving op de Sinaï (begin van de derde maand, Exodus 19:1) is zeven weken. Er zaten vijftig dagen tussen Exodus 12 en Exodus 20. De tijd tussen Christus’ dood en opstanding en de uitstorting van de Heilige Geest is ook vijftig dagen. 
  • Het Joodse Pinksterfeest, oftewel Wekenfeest (Leviticus 23:15-21), is het feest van het begin van het binnenhalen van de oogst (Leviticus 23:22). Op gelijke wijze wordt er in Handelingen 2 een begin gemaakt met het binnenhalen van de geestelijke oogst, de opbrengst van de verdiensten van Christus. De graankorrel van Zijn leven is in de aarde gevallen, opdat zij veel vrucht zou dragen. Vanaf dat moment wordt er uit alle volkeren binnengehaald en is Hij bezig het graan in de schuur bijeen te brengen (Matteüs 3:12). 
  • Het Joodse Pinksterfeest is een oogstfeest, maar ook een herdenking van het ontvangen van de wet op de berg Sinaï. Vooral ten tijde van ballingschap, toen er geen oogst meer kon worden binnengehaald, kreeg het Wekenfeest in het Jodendom die betekenis. Het christelijke Pinksterfeest is ook een herdenking van het ontvangen van de wet in het hart door de Heilige Geest. 
  • Er is nog één opmerkelijke parallel. Als gevolg van de wetgeving in het oude verbond ontstond er al vroeg een drama. Al snel na hun ‘jawoord’ pleegde het volk geestelijk overspel in de verering van het gouden kalf. Als gevolg daarvan vielen er op die dag ongeveer drieduizend man (Exodus 32:28). Als gevolg van het ontvangen van de Geest in Handelingen 2 werden er op die dag drieduizend mensen gered (Handelingen 2:41). De tragedie van de Sinaï werd omgekeerd. “De letter [de wet] doodt, maar de Geest maakt levend” (2 Korintiërs 3:6). 

Deze overeenkomsten maken duidelijk dat Pinksteren de vervulling is van het ontvangen van de wet op de Sinaï. In het oude verbond werd de wet op stenen tafelen geschreven, in het nieuwe verbond wordt de wet in het hart geschreven. 

Ooit hoorde ik Otto de Bruijne op de Pinksterconferentie van stichting Opwekking zeggen dat hij vond dat iedere plaatselijke gemeente met Pinksteren de tien geboden zou moeten lezen. Ik begreep hem toen nog niet zo goed. Maar als je deze overeenkomsten ziet dan begrijp je hem wel. Het wezen van het ontvangen van de Heilige Geest is dat er heiligheid in je leven komt. “Ik zal Mijn wet in hun binnenste geven en zal die in hun hart schrijven (Jeremia 31:33).” “Ik zal Mijn Geest in uw binnenste geven. Ik zal maken dat u in Mijn verordeningen wandelt en dat u Mijn bepalingen in acht neemt en ze houdt” (Ezechiël 36:25-27).

Ds. Oscar Lohuis

Verschenen in Israël Aktueel van juni 2019

GIFTEN

Alle materialen op deze site worden u gratis aangeboden. Indien u wilt helpen deze bediening in stand te houden en deze site verder uit te bouwen kunt u een gift overmaken.

Nu doneren

Copyright © 2020 Goed Nieuws Bediening - Grafisch ontwerp WoodyDesign